‘WAT NOU GESPREKSSTOF, IK WERD ER STIL VAN …’

Onze vrijwilligster Marlies verteld:

‘Muze Janneke; mijn eerste…

Het zal voorjaar/zomer 2016 geweest zijn toen ik de oproep op de Facebookpagina van Anne las: vrijwilligers gezocht voor Gespreksstof. Het atelier was voor mij bijna om de hoek dus: op de fiets naar Kleurraak (toen nog in de Dorpsstraat in Rosmalen gevestigd). Wat ik daar aantrof ….. kunstwerken, kunstwerken, heel erg mooie kunstwerken. Aan de muren, op de grond, lapjes, garens en vooral knopen en knoopjes. Heel veel knopen en knoopjes in glazen potjes, keurig op grootte en kleur gesorteerd. Tafels aan elkaar geschoven, daarop lag muze Janneke, er omheen naaiden nijvere handjes knopen aan.

Ik was behoorlijk onder de indruk kan ik wel zeggen. Wat nou Gespreksstof, ik werd er stil van. Volgens mij kwam ik die eerste keer niet verder dan 12 knoopjes; kijk aan zo’n vrijwilliger heb je dus niets. Maar wat was het er bijzonder, gezellig, warme sfeer, zelfs toen we in de winter ingebouwd zaten tussen elektrische kacheltjes. Nee, geen cv dus. Het deed een beetje denken aan films over het leven van kunstenaars op een koud kamertje in Parijs, om maar eens iets te noemen.

Ik ben na die eerste keer niet meer weg gegaan. Het knoopjes naaien ging steeds soepeler en gevarieerder, speelser, Het project is prachtig, het eindresultaat onbeschrijflijk bijzonder. Met heel erg veel vrijwilligers en stagiaires is hieraan gewerkt en het eindresultaat is onbetaalbaar. Net als de vriendschappen die hier zijn ontstaan .’

 

Addi in zo’n blog bericht wil ik graag plaatje tekst plaatje tekst filpje tekst etc kunnen maken … zoals in een artikel.